سیلیکون ولی (Silicon Valley) تحقق رویای کسب و کار اینترنتی

چکیده مقاله: جعفرصادق پیران کسب و کار اینترنتی ۱۳۹۶/۰۹/۱۴ بدون دیدگاه 136 بازدید تاریخ به روز رسانی:۱۳۹۶/۰۹/۱۵

سیلیکون ولی (Silicon Valley) صنعت تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی آمریکا واقع در بخش جنوبی خلیج سان‌فرانسیسکو در کالیفرنیای شمالی ایالات متحده‌ی آمریکا، محل بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی و فناوری‌های روز دنیا از جمله اپل، سیسکو، گوگل، اچ‌پی، اینتل و اوراکل است. به دلیل حضور بسیاری از تولید‌کنندگان و نوآوران تولید تراشه، در ابتدا دره سیلیکون، اما در […]

سیلیکون ولی (Silicon Valley) صنعت تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی آمریکا واقع در بخش جنوبی خلیج سان‌فرانسیسکو در کالیفرنیای شمالی ایالات متحده‌ی آمریکا، محل بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی و فناوری‌های روز دنیا از جمله اپل، سیسکو، گوگل، اچ‌پی، اینتل و اوراکل است. به دلیل حضور بسیاری از تولید‌کنندگان و نوآوران تولید تراشه، در ابتدا دره سیلیکون، اما در نهایت، سیلیکون نامیده شد.

با وجود توسعه‌ی مراکز اقتصادی تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی دیگر در ایالات متحده و دنیا، این منطقه یعنی سیلیکون ولی یک‌ سوم سرمایه‎گذاری‌های خطرپذیر آمریکا را به خود اختصاص داده است، هنوز هم قطب پیشتاز نوآوری و توسعه‌ی تکنولوژی‌های پیشرفته محسوب می‌شود.

سیلیکون ولی از اوایل قرن بیستم به محلی برای صنعت رو به رشد و پر هیجان حوزه الکترونیک تبدیل شده است. این صنایع در ابتدا کار خود را با آزمایش و نوآوری در حوزه‌های رادیو، تلوزیون و نظامی آغاز کردند. دانشگاه استنفورد (Stanford)، شرکا و فارغ‌التحصیل‌های این دانشگاه نقش محلی در پیشرفت این منطقه ایفا کرده‌اند.

همکاری و اتحاد قوی منطقه‌ای به رشد سیلیکون ولی خیلی کمک کرد. از دهه‌ی ۱۸۹۰، مدیران دانشگاه استنفورد ماموریت خود را در جهت خدمت کردن به غرب و شکل نوینی از آموزش در مدارس قرار دادند. از سوی دیگر، از آنجا که غربی‌های آمریکا به فکر رهایی از استثمار شرقی‌هابودند، به تلاش‌های خود برای خلق یک صنعت بومی و منطقه‌ای مستقل افزودند.

سلیکون ولی، در این ۵۰ سال با کمک قابلیت‌های منطقه‌ای، منافع دانشگاه استنفورد همگام با منافع شرکت‌های غربی آمریکایی فعال در زمینه‌ی تکنولوژی‌های پیشرفته توسعه فراوانی یافت تا آنجا که قلب استارت آپ‌ها و کسب و کار اینترنتی شده است.

 

فردریک ترمان – پدر سیلیکون ولی

در طول دهه‌ی ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰، فردریک ترمان (Frederick Terman)، رئیس دانشکده‌ی مهندسی دانشگاه استنفورد، اساتید و فارغ‌التحصیلان این دانشکده را به راه‌اندازی شرکت‌های خود تشویق و ترغیب می‌کرد. فردریک ترمان در شکل‌گیری شرکت‌های تکنولوژی جدید و فناوری روز نظیر هیولت-پاکارد (Hewlett-Packard)، واریان اسوشییتس (Varian Associates) نقش موثری داشته است. در نهایت به واسطه همین تاثیر در رشد سیلیکون ولی در اطراف محوطه‌ی دانشگاه استنفورد از او به عنوان پدر سیلیکون ولی یاد می‌شود.

در طول سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۵، تحقیق و توسعه در زمینه‌ی تکنولوژی‌های حالت جامد در دانشگاه استنفورد، پس از سه موج نوآوری‌ صنعتی این امکان را برای این دست، فعالیت‌های دانشگاه فراهم نمود تا توسط شرکت‌های خصوصی، به ویژه آزمایشگاه‌های تلفن بل (Bell Telephone Laboratories)، نیمه‌هادی شاکلی (Shockley semiconductor)، نیمه‌هادی فیرچایلد (Fairchild Semiconductor) و زیراکس پارک (Xerox PARC) مورد حمایت قرار گیرد. در سال ۱۹۶۹، موسسه‌ی تحقیقاتی استنفورد یکی از چهار گروه اصلی تشکیل‌دهنده‌ی آرپانت (ARPANET) که پیش از ظهور اینترنت شکل گرفت را راه‌اندازی کرد.

در سیلیکون ولی مدارهای مجتمع مبتنی بر سیلیکون، ریزپردازنده‌ها و ریزکامپیوترها در کنار سایر تکنولوژی‌های کلیدی توسعه پیدا نمودند. سیلیکون ولی بیش از ۴۰ سال محل نوآوری‌های کلیدی و مهمی در عرصه فناوری‌های روز بوده است.

سیلیکون ولی به واسطه‌ی منبع علوم تکنولوژیکی جدید که حاصل دورهمی مهندسان، دانشمندان از دانشگاه‌های برتر بوده است، توانست کمک‌های مالی فراوانی را از سازمان‌هایی نظیر وزارت دفاع در توسعه‌ی یک شبکه‌ی کارآمد و همچنین از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر  دریافت نماید. همچنین سیلیکون ولی با رهبری دانشگاه استنفورد، توانست به عنوان مهم‌ترین قطب نوآوری و فناوری دست یابد.

سیلیکون ولی (Silicon Valley) تحقق رویای کسب و کار اینترنتی

ریشه‌های تکنولوژی‌های نظامی و رادیویی

خلیج سان‌فرانسیسکو برای مدت‌های طولانی مقر اصلی بخش تحقیق و تکنولوژی نیروی دریایی آمریکا بوده است. در سال ۱۹۰۹، چارلز هرولد (Charles Herrold) اولین ایستگاه رادیویی آمریکا را در سن‌خوزه (San Jose) با برنامه‌‌ی زمانی منظم راه‌اندازی کرد.

چند سال پیش از آن، سریل الول (Cyril Elwell)، فارغ‌التحصیل دانشگاه استنفورد، پتنت‌های (حق اختراع) تکنولوژی مخابره‌ی رادیویی پولسن آرک (Poulsen arc) (تبدیل قوس) را خریداری نمود. سپس شرکت فدرال تلگراف (Federal Telegraph Corporation) (FTC) را در پالو آلتو (Palo Alto) تاسیس نمود. در دهه‌ی بعد، FTC اولین سیستم ارتباط رادیویی جهان را ساخت و در سال ۱۹۱۲ با نیروی دریایی آمریکا قرارداد امضا کرد.

در سال ۱۹۳۳، پایگاه هوایی سانی‌ویل (Sunnyvale) در کالیفرنیا توسط دولت آمریکا برای استفاده‌ی پایگاه هوایی نیروی دریایی (NAS) به منظور استقرار کشتی‌های هوایی یو‌اس‌اس ماکون (USS Macon) در هانگار وان (Hangar One) انتخاب گردید. این پایگاه بعدها به فرودگاه صحرایی ان‌ای‌اس مافت (NAS Moffett Field) تغییر نام داد. بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۷ کشتی‌های هوایی نیروی دریایی در این پایگاه مستقر شدند. بسیاری از شرکت‌های تکنولوژی برای ارائه‌ی خدمات به نیروی دریایی در اطراف مافت فروشگاه تاسیس کردند.

هنگامی که نیروی دریایی برنامه‌های مربوط به کشتی‌های هوایی خود را کنار گذاشت و بسیاری از فعالیت‌های ساحل غربی خود را به سن‌دیگو (San Diego) منتقل کرد، کمیته‌ی رایزنی ملی هوانوردی آمریکا(NACA)، که پیش از تشکیل ناسا فعالیت می‌کرد، بخشی از مافت را به منظور انجام تحقیقات هوانوردی تحت کنترل گرفت.

بسیاری از شرکت‌ها در آنجا باقی ماندند و همچنین شرکت‌های جدیدی نیز به آنجا نقل‌مکان کردند. در نتیجه آن منطقه به سرعت پر از شرکت‌های هوانوردی مثل لاکهید (Lockheed) شد.

 

پارک صنعتی استنفورد

پس از جنگ جهانی دوم و با بازگشت دانشجویان، تقاضا برای ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌ها افزایش شدیدی پیدا کرد. دانشگاه استنفورد برای حل مشکل تامین مالی حاصل از افزایش هزینه‌های خود و ایجاد فرصت‌های شغلی محلی برای دانشجویان سال آخری، با پیشنهاد فردریک ترمان شروع به اجاره‌ی اراضی استنفورد برای استفاده به عنوان پارک اداری نمود.

این اراضی، پارک صنعتی استنفورد نام گرفتند که البته بعدها به پارک تحقیقاتی استنفورد تغییر یافت. این اجاره‌ها تنها به شرکت‌های فعال در حوزه‌ی تکنولوژی‌های پیشرفته محدود می‌شد. اولین مستاجر این پارک شرکت واریان اسوشییتس بود که در دهه‌ی ۱۹۳۰ توسط فارغ‌التحصیلان دانشگاه استنفورد به منظور تولید قطعات رادارهای نظامی تاسیس شد. خود ترمان نیز یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر به منظور حمایت از استارت‌آپ‌ های تکنولوژی‌های مدنی تاسیس نمود.

یکی از موفق‌ترین شرکت‌های این پارک هیولت-پاکارد بود. این شرکت که در پارکینگ پاکارد توسط دو فارغ‌التحصیل استنفورد به نام‌های ویلیام هیولت و دیوید پاکارد شروع به کار کرد، از سال ۱۹۵۳ دفاتر خود را به پارک تحقیقاتی استنفورد منتقل کرد.

در سال ۱۹۵۴، دانشگاه استنفورد برنامه‌ی افتخاری تعاون را به منظور فراهم آوردن شرایط برای کارکنان تمام‌وقت شرکت‌ها برای ادامه‌ی تحصیلات دانشگاهی به صورت پاره‌وقت ایجاد کرد.

شرکت‌های اولیه‌ی این پارک یک توافق ۵ ساله امضا نمودند که بر اساس آن، آنها به منظور پوشش هزینه‌ی دانشگاه، به ازای هر دانشجو دو برابر شهریه پرداخت می‌کردند. هیولت –پاکارد به بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده‌ی کامپیوترهای شخصی تبدیل شد و در سال ۱۹۸۴ با عرضه‌ی اولین چاپگر جوهرافشان وارد بازار چاپگرهای خانگی شد.

علاوه بر این شرکت، اجاره‌نشینی شرکت‌های ایستمن کوداک (Eastman Kodak) و جنرال الکتریک (General Electric) پارک صنعتی استنفورد را به قطب تکنولوژی در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۹۰ تبدیل کرد.

 

ترانزیستورهای سیلیکون

در سال ۱۹۵۳، ویلیام شاکلی (William Shockley) به خاطر اختلاف بر سر مدیریت اختراع ترانزیستور شرکت بل لبز (Bell Labs) را ترک کرد. او پس از بازگشتی کوتاه‌مدت به موسسه‌ی تکنولوژی کالیفرنیا، در سال ۱۹۵۶ به مونتین ویوی (Mountain View) کالیفرنیا رفت و آزمایشگاه نیمه‌هادی شاکلی را تاسیس کرد.

برخلاف بسیاری از محققانی که از ژرمانیوم به عنوان ماده‌ی تشکیل‌دهنده‌ی نیمه‌هادی استفاده می‌کردند، شاکلی اعتقاد داشت که سیلیکون ماده‌ی بهتری برای ساخت ترانزیستور است. او قصد داشت تا ترانزیستورهای فعلی را با یک طراحی سه عنصری جدید (که امروزه به دیود شاکلی معروف است) جایگزین نماید، اما طراحی آن به شدت دشوارتر از ساخت یک ترانزیستور ساده بود.

در سال ۱۹۵۷ شاکلی تصمیم گرفت تا به تحقیقات خود بر روی ترانزیستورهای سیلیکونی پایان دهد. در نتیجه، هشت تن از مهندسان شرکت را ترک کردند و شرکت نیمه‌هادی فیرچایلد را تاسیس نمودند. دو نفر از کارکنان فیرچایلد، رابرت نویس (Robert Noyce) و گوردون مور (Gordon Moore)، بعدها شرکت اینتل را تاسیس کردند.

سیلیکون ولی (Silicon Valley) تحقق رویای کسب و کار اینترنتی

شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر

در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰، شرکت‌های نیمه‌هادی زیادی در منطقه وجود داشتند که شرکت‌های کامپیوتری از خدمات آنها استفاده می‌کردند، همچنین شرکت‌های خدماتی و برنامه‌نویسی از خدمات هر دوی آنها بهره‌مند می‌شدند. در سیلیکون ولی هنوز فضای صنعتی فراوانی وجود داشت و قیمت خانه‌ها گران نبود.

اما رشد سیلیکون ولی با ظهور صنعت سرمایه‌گذاری خطرپذیر در جاده‌ی سند هیل (Sand Hill Road) توسط کلاینر پرکینز (Kleiner Perkins) در سال ۱۹۷۲ شتاب گرفت؛ قابلیت دسترسی‌ به سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر، پس از عرضه موفق اولین سهام شرکت اپل در دسامبر ۱۹۸۰ به ارزش ۱.۳ میلیارد دلاری، به مرز انفجار رسید.

 

شرکت‌های حقوقی سلیکون ولی

روند رو به رشد سیلیکون ولی همچنین به واسطه‌ی توسعه‌ی زیرساخت‌های قانونی مناسب برای حمایت از تشکیل سریع، تامین مالی و گسترش شرکت‌های حوزه‌ی تکنولوژی‌های پیشرفته به علاوه‌ی افزایش روز افزون تعداد قضات و وکلای باتجربه در زمینه‌ی حل‌و‌فصل اختلافات میان این شرکت‌ها تقویت پیدا نمود.

از اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ به بعد، بسیاری از شرکت‌های حقوقی ملی (و بعدها بین‌المللی) دفاتری در سان‌فرانسیسکو و پالو آلتو افتتاح نمودند تا به استارت‌آپ‌های سیلیکون ولی خدمات حقوقی ارائه بدهند. علاوه بر این، قوانین کالیفرنیا دچار تغییرات ناگهانی بسیاری شده است که به کارآفرینان کمک می‌کند تا استارت‌آپ‌هایی به قیمتی برابر با شرکت‌های معتبر ایجاد کنند، قوانینی همچون ممنوعیت استفاده از بند عدم رقابت در قراردادهای استخدام (بندی که بر اساس آن کارگزار حق ورود به کسب‌و‌کار مشابه یا تجارت در آن حوزه را در جهت رقابت با کارفرما ندارد) .

 

خیزش نرم‌افزار در سلیکون ولی

اگرچه نیمه‌هادی‌ها هنوز هم به عنوان بخش اصلی اقتصاد این منطقه محسوب می‌شوند، اما در سال‌های اخیر سیلیکون ولی بیشتر به خاطر نوآوری‌های مربوط به خدمات نرم‌افزاری و اینترنتی شهرت پیدا کرده است. سیلیکون ولی به شکل چشمگیری تحت تاثیر سیستم عامل‌های کامپیوتری، نرم‌افزارها و واسط‌های کاربری قرار گرفته است.

داگ انگلبارت (Doug Engelbart) در اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ با استفاده از پول سازمان‌های ناسا و نیروی هوایی آمریکا، موس و ابزارهای تعاملی مبتنی بر فرامتن را در انستیتوی تحقیقاتی استنفورد اختراع نمود. وقتی انگلبارت در مرکز تحقیقاتی خود به نام مرکز تحقیقاتی آگمنتیشن (Augmentation Research Center) نتوانست به دلیل اختلافات شخصی و نبود کمک های مالی دولتی دستاوردی داشته باشد، شرکت زیراکس تعدادی از بهترین محققان او را استخدام نمود.

در عوض، در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (Palo Alto Research Center) وابسته به زیراکس نقشی محوری در برنامه‌‌نویسی شی‌گرا، واسط‌های کاربری گرافیکی، اترنت، پست‌اسکریپت و چاپگرهای لیزری بازی کرد. در حالی که زیراکس با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های خود به عرضه‌ی تجهیزاتش به بازار مشغول بود، بیشتر این تکنولوژی‌ها در جاهای دیگر رونق یافتند.

پراکندگی اختراعات زیراکس مستقیما منجر به شکل‌گیری شرکت‌های تری کام (۳Com) و ادوبی سیستمز (Adobe Systems) شد و به طور غیرمستقیم بر روند فعالیت شرکت‌هایی مثل سیسکو، اپل و مایکروسافت نقش داشت.

واسط کاربری مکینتاشِ شرکت اپل بیشتر در نتیجه‌ی دیدار استیو جابز از مرکز تحقیقاتی زیراکس و استخدام تعدادی از پرسنل کلیدی آن شرکت بود. انگیزه‌ی تاسیس شرکت سیسکو هم از نیاز این شرکت به تعیین مسیر از چندین پروتکل از طریق اترنت استفورد سرچشمه گرفت.

در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، چشم‌انداز سیلیکون ولی با تغییر تمرکز اقتصاد از نیمه‌هادی‌ها به تولید کامپیوترهای شخصی و سپس نرم‌افزارهای کامپیوتری و کسب‌و‌کارهای اینترنتی دستخوش تغییرات بیشتری شد.

رشد اقتصادی در طول دوره‌ی انتقالی ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ به میزان ضعیف ۰.۷ درصد در سال بود که باعث شد بسیاری از تولیدکنندگان منطقه به دنبال حمایت دولتی در برابر رقبای خارجی باشند.

با این حال، دانشجویان استنفورد تقریبا هرساله ۱۰۰ شرکت جدید از جمله شرکت سان‌ مایکروسیستمز (Sun Microsystems) در سال ۱۹۸۲ و یاهو در سال ۱۹۹۴ تاسیس نمودند. کارآفرینان موفق به عنوان سرمایه‌گذاران خطرپذیر برای پیشبرد دانش و ثروت خود به سیلیکون ولی بازگشتند.

تراکم فکری در آن منطقه رشد، جنب‌وجوش کارکنان بیشتر و مهارت‌ها ارتقا پیدا کرد. در این میان، ارتباطات شخصی به عنوان بخش مهم کسب‌و‌کار و فعالیت در سیلیکون ولی محسوب می‌شد. در حقیقت، روابط شخصی در عصر اینترنت به همان‌ اندازه‌ی تامین مالی تحقیقات توسط دولت آمریکا در سال‌های اولیه‌ی رشد سیلیکون ولی، از اهمیت بالایی برخوردار بود.

یک سرمایه‌گذار خطرپذیر ممکن بود صدها طرح کسب‌و‌کار را بخواند، اما معمولا ارائه‌ی حضوری و شخصیت کارآفرین تعیین‌کننده‌ی تصمیم سرمایه‌گذار برای تامین مالی بود. ارائه‌ی ضعیف، کل برنامه را هرچند که برنامه‌ی بسیار هوشمندانه و دقیقی بود زایل می‌نمود. این یکی از بزرگ‌ترین طنزهای عصر انفجار اقتصادی در دهه‌ی ۱۹۹۰ بود. درحالی که اینترنت ارتباطات جهانی را امکان‌پذیر ساخته بود، بسیاری از تکنولوژی‌هایی که این امر را ممکن ساخته بودند محصول فرهنگ محلی تعامل رو در رو بودند.

سیلیکون ولی (Silicon Valley) تحقق رویای کسب و کار اینترنتی

رشد انفجاری

از زمان اختراع مدارهای مجتمع، سیلیکون ولی و رشد تقریبا با هم هم‌معنی شده‌اند. در سال ۱۹۵۹، تعداد مشاغل مربوط به تکنولوژی‌های پیشرفته به سختی به ۱۸،۰۰۰ می‌رسید. اما در سال ۱۹۷۱ این تعداد به حدودا ۱۱۷،۰۰۰ رسیده است و در سال ۱۹۹۰، ۲۶۸،۰۰۰ شغل را به خود اختصاص داده است. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹، سیلیکون ولی بیش از ۲۳۰،۰۰۰ شغل اضافه کرد ( افزایش ۲۳ درصدی) و حدود ۴۰ درصد از صادرات کالیفرنیا را به خود اختصاص داد.

برای رفع نیاز رو به رشد برای کارکنان بخش تکنولوژی پیشرفته، به خصوص مهندسین، آمریکا شرایط مهاجرت را برای مهاجران تحصیل‌کرده تسهیل نمود و منطقه شاهد هجوم کارکنانی از هند و چین به آنجا شد. براساس سرشماری‌های سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰، جمعیت مهاجر سانتاکلارا بیش از ۲ برابر شده بود و به ۳۵۰،۰۰۰ نفر رسید.

در آغاز قرن ۲۱، جمعیت سیلیکون ولی به بیش از ۲ میلیون نفر رسید؛ سن‌خوزه به تنهایی از ۲۰۰،۰۰۰ نفر در سال ۱۹۶۰ به ۹۰۰،۰۰۰ نفر در آغاز قرن ۲۱ رسید و به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای شمال کالیفرنیا تبدیل شد. الکترونیک، کامپیوتر و نرم‌افزار کامپیوتری سبب ثروتمند شدن منطقه شد، اما بیشتر این ثروت توسط بنگاه‌های املاک جذب ‌می‌شد. در سال ۲۰۰۰ میانگین قیمت خانه در سانتاکلارا بیش از دو برابر میانگین قیمت خانه در مناطق اصلی کلان‌شهرها بود.

 

حباب دات کام در سال ۲۰۰۰

سال ۲۰۰۰ سال پایان حباب اینترنت بود، در یک دوره‌ی ۵ ساله ارزش کاغذی سهام عمومی مبادله شده‌ی شرکت‌های اینترنتی خیلی بیشتر از پتانسیل این صنعت بالا رفت.

در سال ۲۰۰۵، ارزش شرکت‌های مبادله‌شده‌ی سیلیکون ولی به سختی به یک‌سوم بالاترین ارزش بازاری آنها می‌رسید. تغییرات اقتصادی به این وسعت تاثیر عمیقی برجای گذاشت. در سال ۲۰۰۵، تعداد شغل‌ها در سانتا کلارا خیلی کمتر از سال‌های رشد در سال ۱۹۹۵ بود.

میزان تامین مالی سرمایه‌گذاران خطرپذیر، این مایه حیات استارت‌آپ‌ های سیلیکون ولی، از ۱۰۵.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ به ۲۰.۹ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴ سقوط کرد.

حتی خوش‌بینی معروف سیلیکون ولی هم از این محیط پساحبابی در امان نماند. اما ارزش خانه سقوط نکرد و سیلیکون ولی همچنان گران‌قیمت‌ترین منطقه برای زندگی محسوب می‌شد تا اینکه در سال ۲۰۰۸ در نهایت حباب خانه هم هم‌چون کل اقتصاد ترکید. میانگین قیمت خانه در سیلیکون ولی بیش از ۳۰ درصد کاهش یافت و برخی از مناطق حتی کاهش ۵۰ درصدی را تجربه کردند.

اگرچه سیلیکون ولی از پیامدهای رکود اقتصادی در امان نماند، اما هیچگاه به زانو در نیامد. پس از رکود بزرگ سال‌های ۲۰۰۸-۲۰۰۹ که نرخ بیکاری سیلیکون ولی به ۱۰ درصد و حتی بیشتر رسیده بود، تازه‌واردهایی مثل لینکد‌این (Linkedin) و فیسبوک (Facebook) این امید را ایجاد کردند که رسانه‌های اجتماعی ممکن است موج جدید بعدی برای پیشبرد حرکت سیلیکون ولی باشند.

حتی در دوران کاهش سرمایه‌گذاری، شرکت‌های مستقر در سیلیکون ولی ۴۰ درصد از منابع مالی سرمایه‌گذاران خطرپذیر در کل آمریکا را به خود جذب نمودند.

چنین آمارهایی مهم هستند، اما نمی‌توانند فلسفه‌ی وجودی سیلیکون ولی یا تاریخی که باعث شد این منطقه بر سر زبان‌ها بیافتد را قبضه کنند.

بسیاری از ساکنان کنونی، این ناحیه را به شکل یک محصول خام و یک نظام سرمایه‌داری برهنه می‌بینند، محلی که کارکنان روستایی آن فست‌فود می‌خورند، سرمایه‌گذاران خطرپذیر آن خودروهای لوکس می‌رانند و روی تراشه‌های کامپیوتری خاصی تخصص دارند و مردان و زنان خوش‌قیافه و جوان می‌توانند ایده‌های خود را به میدان بیاورند، حمایت مالی شوند و منتظر اولین پیشنهاد سهام برای شرکت‌شان باشند تا از یک شخص معمولی سخت‌کوش به یک میلیونر سخت‌کوش تبدیل شوند.

بعد از ترکیدن حباب اینترنت، مطمئنا ساکنین منطقه متوجه شدند که انتظار رشد دائم و افسارگسیخته نه تنها احمقانه بلکه خطرناک است. فراموشی تاریخی بخش مهم فرهنگ این منطقه است اما حتی تاکید بر چیزهای خیلی جدید هم نمی‌تواند این حقیقت را که قدرت اقتصادی منطقه، محصول گذشته‌ی آن علاوه بر زمان حال آن و قراردادهای نظامی علاوه بر سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر است به باد فراموشی بسپارد.

سیلیکون ولی یک منطقه‌ی بالغ از نظر اقتصادی است که دوران کودکی و بلوغ خود را مدیون دلارهای مالیاتی آمریکا است.برای ۵۰ سال متخصصان سعی کرده‌اند تا بفهمند که چه چیزی دره سیلیکون را دست نیافتنی کرده است. از ۱۹۶۰، سیلیکون ولی توجه دنیا را همچون مرکز تولید تکنولوژی به دست آورده بود. دره سیلیکون صنعت الکترونیک مایکروویو را تولید کرده بود و الگویی برای همکاری صنعتی – آکادمیک درست کرده بود.

رئیس جمهور فرانسه شارل دو گل از دره سیلیکون بازدید کرد واز تحقیقات تولیدی پارک‌های فناوری آن در میان مزارع و باغات میوه جنوب سان فرانسیسکو شگفت زده شد.

دانشگاه استنفورد،که درقلب دره سیلیکون قرار دارد، شرکت‌هایی نظیر اچ پی ،شرکای واریان، واتکینز- جانسون و تکنولوژی‌های کاربردی را به دنیا آورد.این شرکت‌ها صف مقدم تکنولوژی را جلو می بردند. به روشنی در دره سیلیکون در نوآوری و کارآفرینی چیزی نامتعارف داشت اتفاق می‌افتاد.

به زودی، سایر مناطق سعی در کپی از این جادو کردند. اولین تلاش برای بازخلق دره سیلیکون توسط کنسرسیومی از شرکت های های –تک در نیوجرسی در اواسط دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. آنها فردریک ترمن را که از دانشگاه استنفورد به عنوان رئیس دانشگاه، پرفسور و رئیس دانشکده مهندسی بازنشسته شده بود استخدام کردند.

ترمن که گاها به عنوان” پدر دره سیلیکون” نامیده می شود، مدرسه تازه تاسیس استنفورد را به موتور نوآوری تبدیل کرده بود. با تشویق دپارتمانهای علوم و مهندسی به همکاری با هم، اتصال آنها به شرکت‌های محلی، و تمرکز تحقیقات به نیاز صنایع، او فرهنگ همکاری و تبادل اطلاعات را خلق کرد که از آن زمان منطقه دره سیلیکون را تعریف کرده است.

این ترکیبی بود که نیوجرسی به دنبال تکرارش بود. محلی که مرکز- خانه‌ی پیشرو فناوری برتر برای آزمایشگاهای ۲۷۵ شرکت شامل آر سی ای، مرک، و خالقان ترانزیستور، آزمایشگاه بل بود.کارکنان علوم و مهندسی آن ۵۰ هزار نفر بودند.

اما به علت نبود دانشگاه‌های مهندسی معتبر در منطقه، شرکت‌ها مجبور به استخدام از بیرون بودند، و آن‌ها ترس از دست دادن استعدادها و بهترین تکنولوژیست‌های‌شان را داشتند. با آن‌که دانشگاه پرینستون در همسایگی بود دانشکده‌هایش از تحقیقات کاربردی و چیزهایی که به صنعت مربوط می شدند پرهیز می کردند.

رهبران ایالتی و کسب و کار نیوجرسی ، به رهبری آزمایشگاه بل، تصمیم گرفتند که راه حل ساخت دانشگاهی خیلی شبیه استنفورد را آرزو داشتند ترمن انجام دهد.

ترمن طرحی کشید، اما نتوانست اجرایش کند، زیرا صنعت مشارکت نکرد. این داستان بوسیله‌ی استوارت لزلی مستند شد و رابرت کارگن در سال ۱۹۹۶ مقاله ای با عنوان ” فروش دره سیلیکون” نوشت. آنها می‌نویسند که چگونه آر سی ای مشارکت با آزمایشگاه بل را امضا نمی کند، چطور اسو نمی‌خواست بهترین تحقیقات خود را با دانشگاه تقسیم کند، و چگونه شرکت مرک و سایر شرکت‌های دارویی خواستند دلارهای تحقیقاتی خود را در خانه نگه دارند.با وجود نیازهای مشترک ، شرکت‌ها نتوانستند با رقبایشان کار کنند. ترمن بعدا دوباره در دالاس سعی کرد، اما به دلایل مشابه شکست خورد.

در سال ۱۹۹۰، پرفسور مایکل پورتر از مدرسه کسب وکار هاروارد روش نوینی برای خلق مراکز نوآوری منطقه‌ای پیشنهاد کرد که این بار در نزدیکی دانشگاه‌های تحیقاتی موجود ایجاد می‌شد. او مشاهده کرد که تمرکز جغرافیایی شرکت‌های مرتبط و تهیه کننده‌های متخصص بازده خوب و مزایای هزینه‌ای خوبی دارند. پورتر درخواست کرد که با خوشه کردن این اجزا، مناطق به طور مصنوعی می‌توانند نوآوری را تحریک کنند.

پورتر و گروه مشاورین دنباله رو روش شناسی او خوشه‌ها را برای دولت‌ها و تمام دنیا تجویز کردند.فرمول همیشه یکسان بود: یک صنعت داغ و بروز انتخاب کنید، یک پارک صنعتی کنار دانشگاه تحقیقاتی بسازید، سوبسید ها و مشوق ها را برای صنایع منتخب برای قراردادن در آنجا تهیه کنید، و سرمایه گذاری مشترک خلق کنید.

چیزی که پورتر و ترمن در شناختش اشتباه کردند نه آکادمی،صنایع و حتی سرمایه گذاری تحقیقات نظامی در هوافضا و الکترونیک باعث خلق دره سیلیکون نبود. این مردم و روابط بودند که ترمن با احتیاط از بین دانشکده استفورد و رهبران صنایع پرورش داده بود.

پرفسور داشگاه برکلی کالیفرنیا خانم آنالی ساکسنیان اهمیت مردم، فرهنگ و ارتباطات را فهمید. کتاب او منتشرشده در ۱۹۹۴″ مزایای منطقه ای، فرهنگ و رقابت در دره سیلیکون” تکامل دره سیلیکون را با جاده ۱۲۸ – حلقه‌ی کمربندی دور بوستون-مقایسه می‌کند تا توضیح دهد که چرا هیچ منطقه‌ای نتوانسته موفقیت کالیفرنیا را تکرار کند.

متاسفانه، معجزه هیچ وقت و هیچ جا اتفاق نیفتاد. صدها منطقه ده ها میلیارد دلار در سرتاسر دنیا برای ساخت نسخه خودشان از دره سیلیکون هزینه کردند. اما یک موفقیت هم دیده نشد.

ساکسنیان اشاره می‌کند که تا سال ۱۹۷۰ ، بوستون در آغاز فعالیت‌ها و سرمایه‌گذاری های مشترک خیلی جلوتر بود. بوستون مزایای بزرگی داشت چون به مراکزصنایع سواحل شرقی نزدیک بود.تا ۱۹۸۰ سیلیکون ولی و جاده ۱۲۸ شبیه هم بودند. ترکیب شرکتهای بزرگ و کوچک تکنولوژی، دانشگاه‌های سطح جهانی، سرمایه‌گذاری‌های مشترک، و سرمایه گذاری نظامی. بعد سیلیکون ولی از جاده ۱۲۸ جلو میزند وسبقت می‌گیرد.

علت‌ها در ریشه‌های‌شان و فرهنگ است. نرخ رشد بالای شغل و تشکیل شرکت‌ها، شبکه‌های متخصص و تبادل اطلاعات آسان دره سیلیکون بود که برتری داد.

شرکتهای دره فهمیدند که همکاری و رقابت در عین واحد منجر به موفقیت می شود- ایده ای که حتی در قوانین نامعمول به جز توافق‌های غیررقابتی منعکس بود. اکوسیستم آزمایش، ریسک پذیری، درس‌های گرفته شده از شکست‌ها و موفقیت‌ها را حمایت می‌کرد. به عبارت دیگر یک سیستم باز بود- یک غول و واقعی شبکه اجتماعی خیلی بیشتر از فیس بوک بود.

توجه کنید که از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ ، ۵۲٫۴% از سرمایه‌گذاران مهندسی و استارت آپ ها در دره سیلیکون ولی یک یا چند نفر از آن‌ها در خارج از آمریکا متولد شده‌اند.این دوبرابر کل آمریکاست. مهاجرانی که برای سرمایه گذاری در سیلیکون ولی می‌آیند سریعا تطبیق پیدا می‌کنند. آن‌ها قادر بودند به راحتی درگیر شوند، شبکه‌های خود را بسازند، و به مساوات مشارکت کنند. امروزه محوطه دانشگاهی شرکتی مانند گوگل شبیه سازمان ملل می‌باشد. کافه تریای آن‌ها هات داگ سرو نمی‌کند، آنها غذا های چینی و مکزیکی ، کاری شمالی و جنوبی هندی سرو می‌کنند.

این گوناگونی – واقعا نوعی آزادیست- در تمام نوآوری پیشرفت می‌کند. فهم بازارهای جهانی که مهاجران با خود می‌آورند ، دانش در بخش‌های مختلف و ارتباطی که آنها با کشور مادری‌شان ایجاد می‌کنند مزیت رقابتی غیر قابل بحث برای سیلیکون ولی ایجاد کرده است برای رشد درتولید از رادیو تا چیپ کامپیوتری تا تولید موتورهای جستجو، رسانه اجتماعی، وسایل پزشکی و تکنولوژی انرژی پاک.

منبع: MIT Technology review

دوستانی که این مقاله را مطالعه نموده اند، از دوره های زیر استقبال کرده اند

کارآفرینی هوشمند

کارآفرینی هوشمند (Smart entrepreneurship) : در حقیقت فرآیندی است که یک کارآفرین جهت کشف فرصت‌های موجود در یک حوزه کاری و فعالیتی اقدام می‌کند که در آن حیطه تجربه علمی یا تجربه کاری دارد. استارت آپ: نوعی کارآفرینی هوشمند است که در جهت یافتن یک مدل کسب و کار است که برای حل یک نیاز، […]

کارگزار هوشمند

کارآفرینی هوشمند (Smart entrepreneurship) : در حقیقت فرآیندی است که یک کارآفرین جهت کشف فرصت‌های موجود در یک حوزه کاری و فعالیتی اقدام می‌کند که در آن حیطه تجربه علمی یا تجربه کاری دارد. استارت آپ: نوعی کارآفرینی هوشمند است که در جهت یافتن یک مدل کسب و کار است که برای حل یک نیاز، […]

کارور هوشمند

کارور هوشمند (Smart marketer) در این دوره به کسی اطلاق می‌شود که در واقع به عنوان یک بازاریاب آنلاین و اینترنتی مهارت‌هایی را به دست خواهد آورد که بیشتر بر روی فروش محصول و خدمات یک کسب و کار اینترنتی یا فروشگاه اینترنتی متمرکز است. مخاطبان دوره هوشمند اما دلیل اصلی شکل‌گیری دوره کارور هوشمند […]

مدرسان هوشمند

مخاطبان این دوره: مدرسان، مربیان، مشاوران، اساتید دانشگاه‎ها، دانشجویان فارغ التحصیل از دیپلم تا دکتری، متخصصان کسب و کارهای مختلف، علاقمند به حوزه آموزش
فرمت دوره: حضوری + آنلاین + تلفنی
مدت زمان دوره : دو ساله
تعداد جلسات: ۵۰ جلسهتاریخ شروع آموزش: از لحظه‎ای که ثبت‎نام کردید! ولی شروع دوره حضوری مرداد ماه ۹۶
برگزاری جلسات: روزهای پنج‎شنبه و جمعه همراه با پذیرایی ناهار و میان وعده
ارسال بسته آموزشی: بعد از مشاوره چند مرحله‎ای با مهندس جعفرصادق پیران
دسته بندی: آموزش برندینگ، آموزش بازاریابی، آموزش مدرس هوشمند

مشاوره تلفنی: چگونه فروش‎ کسب و کار خودتان را چندین برابر افزایش دهید؟

مشاوره تلفنی: چگونه فروش کسب و کار خودتان را چندین برابر افزایش دهید؟

مخاطبان این دوره: مدیران و صاحبان کسب و کارهای اینترنتی و آفلاین، علاقمند به حوزه فروش، فروشندگان و بازاریابان
فرمت دوره: مشاوره تلفنی
مدت زمان مشاوره : ۹۰ دقیقه + ۳۰ دقیقه مشاوره رایگان
دسته بندی: آموزش برندینگ، آموزش بازاریابی، فروشنده ماهر، افزایش فروش، افزایش درآمد

چگونه ربات هوشمند وردپرس را فعال کنیم؟

فرمت دوره: MP4
گارانتی ۱۰۰% بازگشت وجه در صورت نارضایتی تا ۴۵ روز بعد از خرید دوره
آموزش کامل وردپرس در ساخت وب‎سایت برای فروش و بازاریابی محصولات و خدمات را یاد بگیرید!
دریافت فایل ویدیویی دوره بعد از خرید در قسمت دانلودها
زمان کل دوره: ۲ ساعت همراه با پرسش و پاسخ
دسته بندی: آموزش بازاریابی، جلسات آنلاین، افزایش فروش، افزایش درآمد

دوستانی که این مقاله را مطالعه نموده اند، مقاله های زیر را نیز بررسی کرده اند

دوره آنلاین ایجاد کسب و کار در شبکه‌های اجتماعی اینستاگرام و تلگرام

شبکه اجتماعی مفهومی است که می‌توان با دیدهای جامعه‌شناسی، روانشناسی و علوم ارتباطی می‌توان بررسی کرد. اما ما اینجا قصد داریم از دید تجاری و کسب و کاری به شبکه اجتماعی بنگریم. چرا که کسب و کارها با ظهور اینستاگرام، تلگرام، لینکدین، فیس‌بوک و توییتر یک روند جدیدی را به پلن‌های کسب و کار خود […]

راز موفقیت استارت آپ هایی که ماندگار می شوند!

 درصد زیادی از استارت آپ ها شکست می خورند و تنها درصد کمی از آنها ماندگار خواهند شد. راز موفقیت آنها چیست؟ در این مطلب خواهیم خواند.  درصد زیادی از استارت آپ ها شکست می خورند. به گزارش نوپانا، این یک حقیقت سخت و تلخ است؛ اما به سود شما است که کمی درباره آن […]

رتبه ایران در اکوسیستم کارآفرینی نوپا و استارت آپ

ایران در جایگاه جهانی اکوسیستم کارآفرینی نوپا در سطح متوسط جدول رده بندی قرار گرفته و رتبه ۲۳ را در ایجاد استارتاپ از آن خود کرده است.  وضعیت کارآفرینی و کسب و کارهای نوپا در ایران، مطابق با گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی (GEM)، در مقایسه با سایر کشورهای جهان در سال ۲۰۱۶ مورد بررسی […]

نقش اکوسیستم کارآفرینی در موفقیت استارت‌‌آپ‌ها

در این بخش به معرفی مفهوم استارت‌آپ، اکوسیستم استارت‌آپ و عوامل مؤثر در این اکوسیستم می‌پردازیم. همچنین، مرور مختصری بر اهمیت مدیریت اکوسیستم استارت‌آپ خواهیم داشت. استارت آپ چیست؟ استارت ­آپ در کشورها، سازمان­ها و نهادهایی که در این رابطه فعالیت و قانون­ گذاری می­ کنند، متفاوت تعریف شده است و هر جایگاه تصمیم­ گیری، تعریف […]

وضعیت استارت آپ‌ها در ایران و جهان به چه سمتی حرکت می‌کنند؟

قبل از پرداختن و مقایسه آمارهای استارت آپ های ایران و جهان، ابتدا به بررسی آخرین گزارش منتشر شده توسط دیده ­بان کارآفرینی در ایران می ­پردازیم. در هفتمین و آخرین گزارش دانشگاه تهران، به عنوان دیده ­بان کارآفرینی کشور، که در سال ۱۳۹۳ منتشر شده، جایگاه ایران طی سال­ های متمادی از لحاظ شاخص ­های مختلف […]

در تد شهر موتور ها، لیزا گانسکی، نویسنده کتاب ” شبکه “

در تد شهر موتور ها، لیزا گانسکی، نویسنده کتاب ” شبکه “، در مورد یک آینده برای کسب و کار می گوید که به اشتراک گذاری همه جور چیزهاست، چه از طریق سیستم اجاره ای هوشمند و بر اساس فن آوری و یا به طور پایدارتر، شبکه های کامپیوتر مستقل متصل به هم. متن زیرنویس فارسی ویدیو: […]

شما هم با ثبت نظر ارزشمندتان به غنی شدن محتوای این مطلب کمک کنید!

جعفرصادق پیران
جعفرصادق پیران
  • مدیر و موسس مدیر آینده
  • مشاور راه اندازی وب سایت های خبری، شرکتی، آموزشی، فروشگاهی بر پایه وردپرس و PHP
  • مدرس دوره های طراحی سایت و راه اندازی کسب و کار اینترنتی
  • مشاور برندینگ، بازاریابی و تبلیغات اینترنتی و آفلاین
  • طراحی قالب های اختصاصی وردپرسی و CMS اختصاصی
  • مشاور سئو و بهینه سازی وب سایت
  • برگزاری وبینار و دوره های آنلاین
  • برگزاری تخصصی دوره های حضوری کوتاه مدت و بلند مدت راه اندازی کسب و کار اینترنتی
کارآفرینی هوشمند
چرا ایران بهترین شرایط را برای راه اندازی کسب و کار اینترنتی را دارد؟
کارگزار هوشمند

مزایای عضویت رایگان

عضویت رایگان مدیر آینده
  • دانلود سریع آموزش رایگان ویدیویی
  • دانلود سریع آموزش رایگان صوتی
  • دانلود ابزارهای طراحی وب سایت
  • خرید سریع و شرکت در دوره ها
  • امکانات پیشرفته برای کاربران
  • دسترسی سریع به اطلاعات برنامه های آموزشی
  • ارسال ایمیل آخرین مقالات و آموزشهای رایگان صوتی و تصویری
کارگزار هوشمند
کارگزار هوشمند

آدرس ما

  • تهران - جنت آباد مرکزی
  • بیست متری گلستان غربی
  • شماره هماهنگی
  • ۰۹۹۰۶۳۵۸۱۱۶
  • piran.js@gmail.com

در تلگرام پاسخ سوال‌تان را از ما دريافت کنيد

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی
X